Mendelssohn, groeide op in voor een musicus wellicht ideale materiële en culturele omstandigheden. Hij werd geboren in Hamburg op 3 februari 1809; zijn vader was bankier, zijn moeder uitermate artistiek en literair begaafd en zijn grootvader Mozes Mendelssohn was een bekend Joods filosoof. In 1812 verhuist de familie naar Berlijn, en in 1816 "bekeert" ze zich tot het lutheranisme. In Berlijn volgt Felix muzieklessen bij de grootste namen uit die periode: Berger voor piano, Hennings voor viool en Zelter voor theorie. Die laatste brengt hem een grote verering bij voor Bach, en geruggesteund door het vaderlijk kapitaal, organiseert Mendelssohn op zijn twintig voor het eerst sedert Bachs dood een uitvoering van de "Matthäuspassion". Intussen was hij opgegroeid tot wellicht de veelzijdigste componist uit de negentiende eeuw; hij had evenveel aanleg en belangstelling voor literatuur, talen, wetenschap, schilderkunst, sport en schaken als voor muziek. Op zijn zeventien componeert hij reeds de enig mooie "Sommernachtstraum"-ouverture, en in het begin van de dertiger jaren onderneemt hij enkele grote reizen naar Italië, Engeland en Frankrijk waar hij Liszt en Berlioz ontmoet. In 1833 is hij muziekdirecteur van de stad Düsseldorf, twee jaar later dirigent en conservatoriumdirecteur in Leipzig, en in 1841 en 1842 "Generalmusikdirektor" in Berlijn. Intussen had hij nog de tijd gevonden om in 1837 te huwen.

Dat alles was duidelijke te veel voor zijn gezondheid, temeer daar hij een eerder zwak gestel had. Door oververmoeidheid is hij een tijdlang doof; hij geneest, maar blijkt toch teveel van zichzelf gevergd te hebben en sterft op 38-jarige leeftijd op 4 november 1847 in Leipzig aan een reeks hartaanvallen.