Vandaag de dag kan de muziekgeschiedenis reeds genoeg afstand nemen van de figuur van Prokofiev om tot een overzicht van zijn leven, oeuvre, stijl en muziekhistorische betekenis te komen. Hij werd in Sonstowka geboren op 23 maart 1891. Reeds als vijfjarige kreeg hij pianolessen van zijn moeder, en tokkelde zijn eerste opusnummer bij elkaar. De componist Glazunov, die enkele opera-probeersels ter inzage had gekregen, beval de tienjarige knaap aan bij Rimski-Korsakov, toen leraar compositie aan het Conservatorium van Sint-Petersburg. In 1910 kreeg Prokofiev reeds de Rubinstein-prijs voor zijn eerste pianoconcerto. In 1914 verliet hij als laureaat het Conservatorium.
Na de Russische revolutie (1917) verliet hij voor veertien jaar zijn vaderland om afwisselend te wonen en te werken in Duitsland, de Verenigde Staten, Japan en Frankrijk. Velen hebben hem dit verraad kwalijk genomen, maar daar tegenover mogen we ook niet vergeten dat hij steeds met een Russisch paspoort reisde en overal bewust als Rus optrad en werkte; Toen hij in 1933 terug naar de Sovjet-Unie verhuisde, om er onder het zogenaamd juk van het "socialistisch-realisme" te werken, kreeg hij al evenveel kritiek. Hij had verstaan dat hij "geen muziek meer kon schrijven voor een kleine kring esthetiserende toehoorders, maar moest zoeken naar een heldere muzikale taal, die zijn volk zou kunnen begrijpen en liefhebben".

Toch had Prokofiev het nog enkele keren aan de stok met de Sovjet-overheid. Telkens legde hij zich deemoedig neer bij hun beslissing, verontschuldigde zich in een open brief, en pakte dan uit met verklaringen en beloften in de stijl van bovenstaand citaat. Zijn neoklassieke stijl à la Haydn en Dvorák vielen in zijn nieuw vaderland in goede aarde: ze waren probleemloos en algemeen verstaanbaar.

Over zijn stijl schrijft Prokofiev zelf in autobiografische notities dat deze in vijf woorden samen te vatten is: 1) klassiek, 2) modernistisch, 3) motorisch, 4) lyrisch, 5) grotesk.

Nog twintig jaar werkte hij als trouw Sovjetburger, en componeerde nog veel waardevolle werken. Hij stierf enkele uren na Stalin, op 4 maart 1953.